Partir, c’est mourir un peu.

Drie jaar geleden volgde ik theaterlessen bij Loods13 en werd ik geraakt door de liefde en bevlogenheid van de medewerkers, docenten en leerlingen die in de Flintstraat rondliepen en de relevantie van hun werk. Ik voelde dat ik meer wilde doen voor deze mensen.

In december 2018 voerden we (ja, ik had geauditeerd en mocht meedoen, ander verhaal) de heerlijke kerstvoorstelling Scrooge op. Dat werd een totaalbeleving met een warme ontvangst en een heerlijke stamppotmaaltijd. En daar waren vrijwilligers voor nodig. Mij werd gevraagd of ik als vrijwilligerscoƶrdinator wilde zorgen voor werving en in korte tijd hebben we een enthousiaste club vrijwilligers bij elkaar gekregen. Deze mensen bleken goud!

Ook in de jaren daarna hebben we met heel veel plezier geholpen bij voorstellingen, lessen, activiteiten en niet te vergeten, de verhuizing van de Flintstraat naar het AziĆ«huis in het Rensenpark. Ik ben nog een tijdje verantwoordelijk geweest voor de verhuur van de zalen, maar het belangrijkste was ‘mijn’ club vrijwilligers.

En ondanks de oprechte liefde die ik voor hen allemaal voel, stop ik ermee. De club staat, de organisatie van Loods13 kan het zelf opvangen en voor mij werd het steeds lastiger combineren met mijn zp- en freelanceklussen. Te fragmentarisch werken maakt mij niet gelukkig, dus ik moet keuzes maken.

Het mooie is, dat we eigenlijk niet eens echt afscheid nemen. Ik blijf in de buurt en mijn hart heeft altijd een plekje voor Loods13.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.